W Feature: Mandy Ladan, oprichter en directeur van stichting Mommaluv

W Feature: Mandy Ladan, oprichter en directeur van stichting Mommaluv

Het prachtige idee voor Mommaluv is geboren op hetzelfde moment als Mandy’s oudste dochter Gioia in april 2011. Mandy en haar man kregen, bij aankondiging van hun zwangerschap bij vrienden en familie, alles wat ze nodig hadden voor hun eerste kindje. Omdat ze volledig voorzien waren, besloot Mandy om geen kraamcadeaus in ontvangst te nemen, maar om zwangere vrouwen in ontwikkelingslanden te helpen met een kraampakket voor hen en hun pasgeboren baby’s. Lees hier haar verhaal.

Het idee voor Mommaluv

Mijn naam is Mandy Ladan, ik ben 32, getrouwd met Sander en wij hebben 2 dochters; Gioia van 6 jaar en Vita van 4 jaar. Van huis uit ben ik leerkracht en in 2011 heb ik stichting Mommaluv opgericht, aanvankelijk als hobby naast mijn toenmalige baan als leerkracht. In 2011 was ik zwanger van mijn oudste dochter Gioia. Haar komst was een verrassing maar wel een ontzettend welkome. Ik was hiermee de eerste in onze vriendengroep met een kind, we kregen ook het eerste kleinkind van onze ouders, dus we werden door vrienden en familie overstelpt met kleding en allerlei andere baby spullen en speelgoed. Zelfs van mijn leerlingen kreeg ik cadeautjes. Op een gegeven moment hadden we gewoon alles wat we nodig hadden. We hadden zelfs kleding in allerlei maten waar Gioia nog lang van kon genieten. Sander en ik bedachten ons dat deze mensen waarschijnlijk ook nog cadeautjes zouden meebrengen bij het kraambezoek en daar wilden wij iets anders mee doen.

Ik ben toen op internet op zoek gegaan naar een organisatie die zwangere vrouwen in ontwikkelingslanden ondersteunde met benodigdheden voor hen en hun pasgeboren baby’s. Ik vond enkele grote organisaties die iets dergelijks aanboden, maar voor mij miste daar het persoonlijke aspect. Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat ik zelf iets kon opzetten. Op dat moment was er nog geen sprake van het oprichten van een stichting. Ik wilde gewoon heel graag iets betekenen voor andere moeders-to-be. Ik had veel gereisd, ik had een groot netwerk en ik had in een studentenhuis gewoond met mensen waarvan ik wist dat zij contacten hadden op internationaal niveau. Genoeg hulp om mijn idee in gang te zetten en ik voelde dat het ging werken.

Wat ik wilde was in contact komen met 3 moeders in ontwikkelingslanden, die net als ik ook in april 2011 waren uitgerekend. Ik zou dan geld inzamelen om een kraampakket voor hen aan te kunnen schaffen. Ik zette mijn idee in een mail naar al mijn contacten en binnen een week werd ik gekoppeld aan de 1e moeder in Ecuador! Kort daarop volgden de moeders uit Ghana en Uganda. Ik voelde me zo met hen verbonden, vooral toen ik hun foto’s zag. Deze 3 moeders heb ik via Facebook aan iedereen voorgesteld en zo hebben we geld voor ze ingezameld. Grappig genoeg kregen zij ook alle drie meisjes, dus in april 2011 zijn er inclusief Gioia 4 meisjes geboren en dat vond ik ontzettend bijzonder!

FOTO - mama Fati Karim en Ramatu Ghana

Van hobby naar stichting

Mommaluv kabbelde de eerste vier jaren daarna gewoon voort. Ik koppelde per jaar gemiddeld 4 zwangere vrouwen in Nederland aan zwangere vrouwen in het buitenland die rond dezelfde tijd als de moeders in Nederland waren uitgerekend. Ik had wel al vrij snel, in 2012, Mommaluv als officiële stichting ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Ik werd namelijk benaderd door een grote charitatieve instelling en zij vroegen of ik interesse had om Mommaluv bij hen onder te brengen. Het was natuurlijk een eer om door hen benaderd te worden, maar dat was het laatste wat ik wilde. Ik wilde juist die kleine stichting zijn die betrouwbaarheid en het persoonlijke aspect voorop heeft staan en ik wilde op mijn eigen manier Mommaluv bestieren. Daarnaast was er in die periode heel veel gedoe rondom de betrouwbaarheid van grote charitatieve instanties en ik wilde absoluut niet dat Mommaluv daarmee geassocieerd zou worden. Dus om ervoor te zorgen dat het ergens min of meer vast stond dat Mommaluv uit mijn koker kwam, heb ik er snel een officiële stichting van gemaakt.

LogoMommaLuv[2]

Afgezien van het kleine aantal moeders dat we per jaar hielpen, gebeurde er nog niet erg veel. Totdat ik in 2014 op bezoek ging bij een van mijn contactpersonen in Uganda, Rose. Zij had mij gekoppeld aan de moeder die net als ik in april 2011 was bevallen van een dochtertje. Toen ik bij haar op bezoek was, zag ik dat zij een aantal spulletjes die wij voor haar hadden aangeschaft had bewaard. Ze sprak geen Engels, maar riep een paar keer “Mommaluv, Mommaluv!” terwijl ze mij de bewaarde spulletjes liet zien. Ik was zo ontroerd en op dat moment besefte ik mij hoeveel dit voor deze vrouwen betekende en hoe belangrijk het was om hier meer mee te doen.

Een jaar later heb ik de “Heldin Mama of The Year” award gewonnen van Fabulous Mama , een lifestyle magazine voor moeders van jonge kinderen. Bij die uitreiking waren veel BN’ers aanwezig. Mommaluv kwam landelijk in de media en ik mocht ook bloggen voor het magazine. Dat was zo gaaf en dat was voor mij ook een bevestiging en motivatie om de stichting naar een hoger niveau te tillen. Ook ben ik in 2016 uitgenodigd door Minister president Mark Rutte voor een lunch in het Catshuis, waar hij zijn waardering uitsprak over Mommaluv, nog zo’n enorme bevestiging! Dus sindsdien ben ik druk bezig om Mommaluv uit te breiden en verder te professionaliseren. Voorheen werkte ik parttime als leerkracht en was Mommaluv mijn “bijbaantje”. Nu werk ik nog wel in het onderwijs maar als begeleider van 1 leerling, dat noem ik nu mijn “bijbaantje” en verder werk ik als directeur van stichting Mommaluv.

_DSC9513

Volledig Mommaluv

In 2017 had ik het een beetje zwaar. Net als veel ondernemers wil je uiteindelijk 100% uit je onderneming worden betaald. Mijn “bijbaantje” heb ik om de vaste lasten te kunnen betalen en ondanks dat het een leuke baan is, liep ik vorig jaar ontzettend te vechten tegen dat bijbaantje, want eigenlijk wilde ik volledig met Mommaluv bezig zijn. Ik had mezelf namelijk ten doel gesteld om vanaf de zomer van 2017 een klein salaris te kunnen halen uit Mommaluv, zodat ik er niet meer naast hoefde te werken. Maar naarmate de zomer dichterbij kwam, zag ik dat ik mijn doel voor die periode niet ging halen.

Ik merkte dat ik veel weerstand en stress begon te ervaren met betrekking tot dit baantje. Op een gegeven moment is bij mij de knop om gegaan, omdat ik door begon te krijgen dat als je focus op geld ligt, je jezelf alleen maar onnodig stress bezorgd. Daarnaast had ik wel uitgesproken dat ik vanaf de zomer een x bedrag wilde verdienen uit Mommaluv, maar ik had geen plan opgesteld om dat doel te behalen. Al mijn tijd ging op aan de dagelijkse bedrijfsactiviteiten voor Mommaluv en mijn bijbaantje.

Toen ik ophield met vechten, ben ik voor mezelf alle positieve dingen van mijn bijbaantje op een rijtje gaan zetten, want die waren er genoeg. En doordat ik dat los heb gelaten, keerde de rust terug, zat ik weer lekker in mijn vel en zijn mijn inkomsten voor Mommaluv gegroeid. Ik ben nog niet waar ik wil zijn, maar ik zit wel op de juiste koers om er te komen. Ik heb sinds kort een businesscoach om een businessplan te maken. Ik ben namelijk heel goed in de dingen bedenken, maar ik heb hulp nodig om dit allemaal te structureren en te plannen en daar gaat deze coach mij bij ondersteunen. De belangrijkste les die ik hieruit heb geleerd is om niet te vechten tegen een situatie zoals deze is, want dat kost je ontzettend veel energie. Ga kijken wat wel mogelijk is met de middelen die je op dat moment tot je beschikking hebt en focus op het positieve.

Mijn grootste focus voor Mommaluv nu is groei, onze stichting moet bekender worden bij alle vrouwen in Nederland. Zodra mensen de naam Mommaluv horen, moeten ze meteen weten; “oh ja dat is die stichting, waar moeders in Nederland worden gekoppeld aan moeders in ontwikkelingslanden”. Alle doelen die ik in dat businessplan opneem, zijn daarop gericht. Daarnaast wil ik veel meer optreden als spreker en mezelf meer laten zien en horen.

Om mijn stichting meer onder de aandacht te brengen en om inspiratie op te doen, bezoek ik veel inspiratie bijeenkomsten. Ik ben fan van Creative Women’s Collective opgericht door Awura Abena, en ga regelmatig naar deze events. Ook heb ik de angst om te pitchen overboord gegooid. Zo was ik laatst bij een StartUp Now bijeenkomst in Den Haag en op het moment dat er werd gevraagd of iemand de microfoon wilde heb ik mijn kans gegrepen en heb ik mijn pitch gedaan. Daar heb ik een interview uit gehaald en een leuke koffie afspraak met iemand waar ik in de toekomst iets mee ga ondernemen. Het loont om jezelf zichtbaar en hoorbaar te maken; het is de grootste tool om je merk te verspreiden, je komt bij mensen op het netvlies.

Ook lees ik veel. Momenteel lees ik het boek van Yuval Abramovitz genaamd “De lijst” een echte aanrader. Het gaat erom dat mensen van kleins af aan leren om wensen en dromen niet uit te spreken omdat ze dan niet uit zouden komen of omdat je dan wordt gezien als aansteller. Abramovitz wil met zijn boek aangeven dat het juist belangrijk is om uit te spreken wat je wilt; deel je dromen en maak ze waar. Sowieso krijg ik veel energie van lezen, ik leen geregeld boeken van de bieb. Maar ik krijg ook veel energie van werken aan Mommaluv, bijvoorbeeld als ik een avondje mails kan beantwoorden en mijn to-do lijstje kan afwerken, dat zorgt bij mij voor veel rust en energie.

Advies

Voor de dames die hun lang gekoesterde droom, wens of visie willen waarmaken; weet dat de omstandigheden nooit perfect zullen zijn om de stap te nemen, het moment om te doen wat je wilt is NU. Jij bepaalt het moment, niemand anders. Je kunt altijd wel een reden bedenken om het niet te doen, de reden die je benoemt voor jezelf is een excuus. Mensen kunnen je dit wel vertellen, maar uiteindelijk is het toch een knop die je bij jezelf moet omzetten. Neem het heft in eigen hand.

Waar kunnen we Mommaluv vinden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *